این موضوع باعث شده تا شرایط برای پرورش استعدادهای علاقمند به این رشته مهیّا نشود و امروز یکی از مهمترین مشکلات علاقمندان به کاریکاتور در استان ما، نبود اساتید مجرّب برای آموزش می باشد. اما بطور قطع نمی توان تمام تقصیر را به گردن مشکل نبود اساتید این رشته در استان انداخت.شاید عدم علاقه به تمام معنا به این رشته در بین هنرمندان جوان باعث شده تا مسیر صعب فعّالیّت و یا همان پشتکار لازم برای تمرین و یا کسب اطلاعات از سایر منابع آموزشی این هنر، صورت نگیرد و در واقع علاقه به زبان آید و به عمل در نیاید.
به زعم خود می توانم نبود متولیّان فعّال در امر هنر و فقر امکانات تا قبل از استان شدن این منطقه را دو عامل اصلی دیگر برای مهجور ماندن رشتۀ کاریکاتور در استان، بدانم.
ذکر این نکته دلگرم کننده خواهد بود که جرقه هایی چون استعدادهای جوان و آماده پرورش در رشتۀ کاریکاتور در استان نشان دهندۀ این موضوع است که شکوفۀ این رشته از هنرهای تجسّمی اکنون جوانه زده و چندی دیگر شکوفا خواهد شد و شیرینی این شکوفایی بر کام علاقمندان به آن خواهد نشست.
